اهل کاریانِ کهن و فارغ‌التحصیل رشته تجربی هستم/ دوست دارم در آینده عکاس شوم/ مسئولان و خیران کاریانِ کهن بیشتر به جوانان اهمیت دهند

به گزارش آفتاب لارستان، «عباد صدیقی»، دانش‌آموز اهل کاریان که توانست در کنکور سراسری امسال رتبه ۷ را در رشته هنر کسب کند، در گفت‌وگوی اختصاصی با آفتاب لارستان ضمن معرفی خود به بیان دلایل گرایش به هنر، رشته مورد علاقه‌اش در دانشگاه و دغدغه‌هایش نسبت به زادگاهش، کاریان کهن، پرداخته است که در ادامه می‌خوانید:

🔸 لطفا خودتان را به طور کامل معرفی بفرمایید (سن، تحصیلات، رشته، رتبه، مدرسه، زادگاه و…)

🔹عباد صدیقی، ساکن روستای کاریانِ کهن، متولد نیمه دوم سال ۸۱ و فارغ‌التحصیل رشته تجربی از دبیرستان شهید بهشتی شهر پارسیان (گاوبندی سابق) هستم.

در کنکور سراسری امسال توانستم رتبه ۵۰ کشوری و رتبه ۷ را با اعمال سهمیه منطقه سه کسب کنم.

🔸 انتظار چنین رتبه‌ای را داشتید؟ چرا؟

🔹در اوایل سال خیر. صرفا برای اینکه رتبه قابل قبولی کسب کنم شروع به مطالعه کردم. از طرفی هم می‌دانستم که برای تحصیل در رشته مورد علاقه‌ام نیاز به رتبه خیلی خوبی دارم. پس از مدتی پیش رفتن طبق برنامه‌های روزانه و ساعت‌های مطالعاتی منظم و مشاهده نتیجه کار به این نتیجه رسیدم که اگر این تلاش استمرار داشته باشد قطعا امکان کسب نتایج قابل توجه هم ممکن است.

🔸 قصد دارید در چه دانشگاه، شهر و رشته‌ای درس بخوانید؟

🔹برخلاف سایر رشته‌ها به دلیل تمرکز شدید رشته‌ها و فعالیت‌های هنری در شهر تهران اولویت اولم، تحصیل در این شهر و رشته عکاسی «دانشکده هنرهای زیبا» یا «دانشگاه هنر» است.

🔸 دوست دارید در آینده چه کاره شوید؟

🔹قطعا عکاس، اما نه عکاسی که پس از مدتی وارد بازار کار شود و صرفا با گرفتن عکس‌هایی زیبا و خالی از معنا دستمزدی دریافت کند و…

🔸 چرا در پارسیان درس می‌خوانید؟ با توجه به اینکه زادگاه‌تان کاریان است.

🔹به دلیل اینکه مشتاقِ تحصیل در مدرسه علوم قرآنی شهرستان پارسیان بودم درس دولتی‌ام را هم در شیفت صبح در دبیرستان شهید بهشتی آن شهر می‌خواندم.

🔸 سطح آموزشی منطقه لارستان و شهرستان جویم و کاریان را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

🔹چون در سطح منطقه و شهرستان مشغول به تحصیل نبوده‌ام نمی‌توانم نظر تحصصی‌ای بدهم، اما براساس دیده‌ها و شنیده‌ها به نظر می‌رسد (حداقل در روستای کاریان) دانش‌آموزان در مقطع ابتدایی بسیار مستعداند و تا حد زیادی در این مقطع کار با آن‌ها خوب پیش می‌رود، اما همین دانش‌آموزان به محض ورود به مقاطع متوسطه به طرز عجیبی از فضای تحصیل فاصله می‌گیرند. یکی از دلایل اصلی تحصیل بنده در شهرستان پارسیان هم به همین دلیل بود. امیدوارم مسئولان منطقه و روستا در مسئله فضای تحصیلی و فرهنگی بازنگری‌ و مشکل‌یابی‌ای انجام دهند تا روز به روز کمتر شاهد این موضوع باشیم.

🔸 چرا هنر را انتخاب کردید؟ چه رشته هنری؟

🔹تمام زندگی امروزه ما را رسانه و هنر پر کرده و با این وجود بسیاری از مردم ذاتِ هنر و رسانه را نفی می‌کنند و گاه حتی آن را شیطانی می‌دانند، در حالی که این‌ها صرفا یک وسیله‌اند؛ چه بهتر که ما به جای اینکه فقط از این فضا تاثیر بپذیریم از این وسیله استفاده کنیم و با خلق محتوای اصولی فرهنگ خود را به شیوه صحیح بازتاب دهیم و خود نیز تاثیرگذار باشیم.

قصد من از فعالیت در رشته هنر، خلق محتوای اصولی است، چیزی که امروزه در منطقه و حتی کشور کمتر دیده می‌شود.

🔸 اساسا معتقدید که آیا از هنر پول درمی‌آورید یا خیر؟

🔹در فضای امروز جامعه، کسب درآمد نیاز به جسارت و تلاش دارد و نمی‌توان آن را مشروط به داشتن مدرک دانست.

تحصیل و مطالعه (منظورم مدرک نیست) برای بالابردن سطح کیفیت زندگی است و نمی‌توان آن را مستقیم به کسب درآمد ربط داد؛

به نظر من اگر هرکس در عرصه‌ای که فعالیت می‌کند ارزشی خلق کند، قطعا کسانی هم هستند که برای آن ارزش هزینه می‌کنند.

🔸 از اینکه رشته هنر را انتخاب کردید خانواده چقدر حمایت کردند؟ با توجه به تیزهوش بودن شما آیا خانواده توقع نداشت که رشته‌های پزشکی و فنی مهندسی را ادامه دهید؟

🔹خدا را شکر خانواده همیشه پشتیبان من و تصمیماتم بوده‌اند و صرفا با مشورت سعی کرده‌اند در گرفتن تصمیمات مرا یاری کنند.

🔸 چه صحبتی با مردم کاریان کهن دارید؟

🔹خودم را در جایگاه نصیحت به مردم شریف روستایم نمی‌دانم، اما می‌خواهم به عنوان یک نوجوان روستای کاریان یک سری پیشنهادات و دردو‌دل‌هایی را به خصوص خدمت مسئولان و خیران عزیز مطرح کنم:

▪️تا حد امکان روی توانایی‌های جوانان (ورزشی، علمی، فرهنگی و…) کار شود.

▪️سرمایه‌های موجود (به ویژه مالی) در این زمینه به کارگرفته شود؛ سرمایه‌گذاری‌ای که در زمینه تربیت صحیح نسل جوان انجام شود قطعا در بلندمدت سودهای حیرت‌آور را برای روستا به دنبال خواهد داشت.

▪️همانطور که خیرین محترم در زمینه ساخت مکان‌های عمومی هزینه می‌کنند، برای نیروی کار انسانی هم هزینه به خصوصی را تعلق دهند.

▪️در مسیر تربیت نسل جوان از نیروهای متخصص و خِبره استفاده شود.

▪هر چه بیشتر به قشر جوان فرصت داده شود که توانایی‌های خود را نشان دهند و به آن‌ها جسارت حضور در جامعه و مفید بودن القا شود.